Saturday, January 4, 2020

Special Guru Rinpoche’s day (10th day of 11th Lunar Month) for Bhutan

(Guru Dorje Drolo statue inside Paro Taktsang)
The day is very special for Bhutan. On this day Guru Rinpoche  set foot at Paro Taktsang.

On the tenth day of the eleventh month, the Ox month, Guru Rinpoche assumed a wrathful crazy form at Paro Taktsang in Mön (Bhutan) and other places. 
(Paro Taktsang)
He swears in all the earth lords of Tibet as guardians of the Termas. Over the whole of the land of snows on the borders and in the center he conceals unimaginable Terma troves of teachings, precious materials, sacred substances and so on.

He gave predictions and advice for safeguarding what will remain of the teachings by means of the Termas. He is known as Guru Dorje Drolö.
(Guru Dorje Drolo. Image Courtesy: https://stoneartistry.wordpress.com) 
The specific benefits of observing the day will prevent you from sudden misfortune, such as untimely death.  And most importantly as soon as we transfer from this life, we will be born in the pure land of Lotus Light before Guru Rinpoche himself.

Especially for Bhutanese the day is of great significance as Guru Rinpoche manifested into Guru Dorje Drolö at Paro Taktsang and subdued    all malevolent spirits and instilled peace and harmony in the Himalaya.

Please recite the following prayer revealed by HH Khenchen  Jigme Phuentsho at Paro Taktsang.
 
(HH Khenchen Jigme Phuentsho)
༄༅། །དཔལ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་ཀྱི་རྒྱུན་འཁྱེར་ཕྲིན་ལས་ཀུན་འགྲུབ།
Accomplishing All Activity: A Daily Practice of the Great and Glorious Dorje Drolö
revealed by Khenchen Jigme Puntsok
ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡ།
Namo guru padma-herukāya!
འདིར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་གིས་སྐྱབས་སེམས་སོགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱས་ལ།
Here, a practitioner of the unelaborate should begin with the preliminaries of taking refuge and generating bodhicitta, then continue with:
ཧཱུྃ། སྣོད་བཅུད་རྣམ་དག་ཀུན་བཟང་ཡུམ་གྱི་ཀློང༌། 
hung, nöchü namdak kunzang yum gyi long
Hūṃ, Environment and inhabitants, utterly pure, are Samantabhadrī’s expanse,
ཀུན་སྣང་སྙིང་རྗེ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཀྱི་དལ། 
kün nang nyingjé kunzang yab kyi dal
The universal radiance of compassion is the maṇḍala of Samantabhadra,
ཟུང་འཇུག་སྲས་མཆོག་བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས། 
zungjuk sé chok dechen changchub sem
And the supreme offspring of their union is the bodhicitta of great bliss
རྣམ་པ་ཧཱུྃ་ཡིག་སྨུག་ནག་མཁའ་ལ་ཤར། 
nampa hung yik muknak kha la shar
In the form of a syllable Hūṃ, reddish-brown, which arises in space.
འོད་འཕྲོས་དོན་གཉིས་བྱས་ནས་ཚུར་འདུས་པ། 
ö trö dön nyi jé né tsur düpa
Light shines out, accomplishes twofold benefit, and is reabsorbed,
དཔལ་ཆེན་སྤྱི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་གྲོ་བོ་ལོད། 
palchen chi pal dorjé drowolö
Then there appears the great and glorious Dorje Drolö, universal in splendour,
དམར་སྨུག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྤྱན་གསུམ་བགྲད། 
marmuk shyal chik chak nyi chen sum dré
Reddish-brown, with one face, two hands and three eyes staring wide open,
སྨར་སྨིན་རལ་བ་དམར་སེར་གནམ་དུ་གཟེངས། 
marmin ralwa marser nam du zeng
His eyebrows and locks of hair are orange and stand on end.
ཨམ་གཙིགས་བསྡམས་པའི་ཚེམས་ཀྱི་གངས་རི་ལས། 
amtsik dampé tsem kyi gangri lé
He chews his lower lip and from the snow peaks of his teeth
སྐྱིན་ཐང་ཟོལ་སྣའི་རྒྱལ་བསེན་དམ་སྲི་ཡི། 
kyintang zol né gyal sen damsi yi
Sends a storm of hail and sleet upon gyalposenmo and damsi,
ལྔ་ཕུང་དྲ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟིམས། 
nga pung drawa chö kyi ying su tim
Dissolving the webs of their five aggregates into the dharmadhātu.
ཕྱག་གཡས་གནམ་ལྕགས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་ལ་ཕྱར། 
chak yé namchak dorjé kha la char
With his right hand he holds aloft a vajra of meteoric iron,
ཁྲོ་ཆུང་ཐོག་ཆར་དགྲ་བོའི་ཐོག་ཏུ་འབེབས། 
tro chung tok char drawö tok tu beb
From which tiny wrathful forms burst out to strike enemies like thunder.
ཕྱག་གཡོན་གནམ་ལྕགས་ཕུར་བུ་གདེངས་པའི་རྩེར། 
chak yön namchak purbu dengpé tser
His left hand brandishes a kīla of meteoric iron,
ལྷོག་ལྷོག་འབར་བའི་མེ་དཔུང་འཕྲུལ་འཁོར་གྱིས། 
lhok lhok barwé mepung trulkhor gyi
From whose tip masses of fire and magical wheels blaze forth
གནོད་བྱེད་བགེགས་ཚོགས་གཞི་མེད་གཞོབ་ཐུལ་བསྲེགས། 
nöjé gek tsok shyimé shyob tul sek
To sear, crush and burn away harm-doers and obstacle-makers without trace.
རབ་འཇིགས་སྟག་མོ་དྲུས་མ་འགྱིང་བའི་སྟེང༌། 
rab jik takmo drüma gyingwé teng
He stands upon a pregnant tigress, who is menacingly poised,
ཞབས་གཉིས་གྱད་ཀྱི་འདོར་སྟབས་ཚུལ་དུ་བགྲད། 
shyab nyi gyé kyi dortab tsul du dré
With his two feet in the open stance of a fighter.
ཞི་བའི་ཆས་རྫོགས་འདུང་མ་དཀར་པོ་དང༌། 
shyiwé ché dzok dungma karpo dang
He wears a white undergarment to signify the perfection of pacifying;
རྒྱས་པའི་ཆས་རྫོགས་ཆོས་གོས་འཆོལ་བར་མནབས། 
gyepé ché dzok chögö cholwar nab
He wears loose dharma robes to signify the perfection of enriching;
དབང་གི་ཆས་རྫོགས་བེར་སྨུག་ལྷབ་ལྷུབ་གསོལ། 
wang gi ché dzok ber muk lhab lhub sol
He wears a flowing maroon cloak to signify the perfection of magnetizing;
དྲག་པོའི་ཆས་རྫོགས་མགོ་ཕྲེང་སེ་རལ་བྱས། 
drakpö ché dzok go treng seral jé
And a garland of heads hanging from his shoulders to signify the perfection of subjugation.
ཁྲོ་གཏུམ་རྔམ་པ་དྲག་པོའི་སྐུ་རུ་གསལ། 
trotum ngampa drakpö ku ru sal
He appears clearly, in wrathful form, furious and devastating in his rage.
དེ་ཡི་སྤྱི་གཙུག་པད་ཟླ་རིམ་བརྩེགས་སྟེང༌། 
dé yi chitsuk pé da rim tsek teng
At his crown, arranged in tiers upon seats of lotus and moon
བརྒྱུད་གསུམ་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འཇའ་འོད་འཁྲིགས། 
gyü sum lamé jinlab ja ö trik
The gurus of the three lineages sit amidst rainbow-coloured lights of blessing.
བར་གྱི་ཆ་ལ་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དྲུག་གི 
bar gyi cha la gyüdé shyi druk gi
In the central region gather hosts of yidam deities
ཡི་དམ་ཚོགས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཆར་སྤྲིན་གཏིབས། 
yidam tsok kyi ngödrub chartrin tib
From the four or six classes of tantra—like clouds filled with blessing rain.
འོག་གི་ཆ་ལ་གནས་གསུམ་མཁའ་འགྲོ་ཡི། 
ok gi cha la né sum khandro yi
Beneath are the ḍākinīs of the three places,
བདེ་སྟོང་འོད་དམར་འདུ་འཕྲོ་ཀྱི་ལི་ལི། 
detong ö mar du tro kyi li li
Constantly emanating and reabsorbing the red light of bliss and emptiness.
མཐའ་སྐོར་སྡེ་གསུམ་སྲུང་མའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི། 
takor dé sum sungmé tsok nam kyi
Surrounding them all are the hosts of guardians of the three categories,1
རླུང་ནག་འཁྲིགས་པས་ཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞི་སྒྲུབ། 
lung nak trikpé trinlé nam shyi drup
Swirling like a violent storm and carrying out the four types of activity.
ཀུན་ཀྱང་རོ་མཉམ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་ངང༌། 
kün kyang ronyam yeshe chik gi ngang
All the deities are in a state of wisdom, unified and of a single taste.
མཁའ་ཁྱབ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རྣམ་པར་སད། 
khakhyab gyutrul drawé nampar sé
Awakened as forms of the web of magical illusion that pervades the whole of space,
གདོད་ནས་དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་པ། 
döné damtsik yeshe nyimepa
Samayasattva and jñānasattva are non-dual from the very beginning,
བདེ་སྟོང་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོའི་རྒྱན་དུ་ཤར། 
detong long yang chenpö gyen du shar
Arising as an ornament within the vast expanse of bliss-emptiness.
གཙོ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ཧཱུྃ་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་ཡིས། 
tsokhor yongdzok hung dra drakpa yi
The whole maṇḍala—principal deity and retinue—proclaims the sound of Hūṃ.
སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གི་གཟུགས་སུ་གྱུར། 
nangwa tamché hung gi zuk su gyur
All appearances are transformed into the syllable Hūṃ;
སྒྲ་གྲགས་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གི་སྒྲ་སྐད་དེ། 
dra drak tamché hung gi draké dé
All sounds reverberate as the sound of Hūṃ;
དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཧཱུྃ་གི་ངང༌། 
dren tok tamché nyamnyi hung gi ngang
All thoughts and impressions are the evenness experience of Hūṃ.
རེ་དོགས་འཛིན་ཞེན་མེད་པའི་ངང་ནས་བཟླ། 
redok dzin shyen mepé ngang né da
I thus recite in a state without clinging or attachment, hope or fear:
ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ།
hung hung hung
Hūṃ! Hūṃ! Hūṃ!
ཐུན་མཐར་ཧཱུྃ་རྣམས་ལྷ་ལ་ཐིམ། 
tün tar hung nam lha la tim
At the end of the session, the Hūṃ syllables dissolve into the deities,
འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀར་བསྡུ། 
khor nam tsowö tukkar du
And the retinue dissolves into the heart of the main deity.
གཙོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་སྐུ། 
tsowo chakgya chikpé ku
The main deity appears in the single-mudrā form.
གསལ་དག་བརྟན་གསུམ་ཚང་བ་ཡིས། 
sal dak ten sum tsangwa yi
And with clarity, pure recollection and stable pride,
རྒྱུན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག་བྱ། 
gyün gyi chölam la jukja
I set about my regular daily activity.
ས་མ་ཡ།
Samaya.
ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ལེགས་བཤད་བཟང་པོ་ངས། 
ཤེས་རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙང་མའི་རྒྱན་འཆང་ནས། 
བསྟན་འགྲོའི་དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས། 
སྦས་དོན་ཟབ་མོ་སྙིང་ལ་སྦ་སྙམ་ཡང༌། 
པདྨའི་བདེན་ཚིག་སྨོན་ལམ་མཐུ་བཙན་པས། 
གསང་ཚིག་ཁ་ཤས་ངག་གི་ལམ་ནས་ཐལ། 
ཟབ་པ་ས་གཏེར་རྒྱས་པ་དགོངས་གཏེར་གྱི། 
ཆོས་མཛོད་དུ་མའི་བདག་པོར་གྱུར་ཟིན་ཀྱང༌། 
ཟབ་ཆོས་སྤེལ་བའི་སྣོད་ལྡན་རྙེད་དཀའ་བས། 
སྨྲ་བ་མང་པོའི་སྤྲོས་པ་བསྐྱུང་བར་བྱ། 
མ་འོངས་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་མེད་རྩལ་ཞེས་པས། 
ཆོས་འདི་བཏོན་ནས་བསྟན་འགྲོར་སྨན་པར་ཤོག 
ཅེས་ཉམས་མཚར་དུ་སྨྲས་སོ། 
I, Lekshe Zangpo,2 a bhikṣu follower of Śākyamuni,
Who wears the ornaments of pure wisdom and ethical discipline,
Wish only to bring great benefit to the teachings and beings
And thought to conceal such profound hidden meaning in my heart.
Yet, through Padma’s true words and the force of past aspirations,
Some secret words have here escaped in my speech.
Although I have already become master of several dharma treasuries
Of both profound earth terma and expansive mind terma,
It is difficult to find worthy vessels to spread such profound teachings,
And I should therefore curb the elaborations of excessive talk.
In future, may the one called Dorje Tokme Tsal
Take out this dharma to aid the teachings and beings!
This was spoken in a state of wonder.
ཞེས་པ་འདི་ནི་གུ་རུ་རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་ཀྱིས་བདུད་དང་དམ་སྲི་མ་ལུས་པ་བཏུལ་བའི་གནས་མཆོག་འབྲུག་སྤ་གྲོ་སྟག་ཚང་དཔལ་ཕུག་ཏུ་ཐོན་སྐབས། ཟབ་པ་སའི་གཏེར་ཁ་གྲོ་ལོད་བདེ་གཤེགས་ཡོངས་འདུས་ཀྱི་སྒྲུབ་སྐོར་རྒྱས་པ་ལས་ལུས་དཀྱིལ་སྙིང་པོ་ཙམ་མཁའ་འགྲོའི་བརྡ་ཡིས་བསྐུལ་བ་དོན་ཡོད་བྱ་ཕྱིར་ཡི་གེར་སྤེལ་བས་བསྟན་འགྲོའི་རྒུད་པ་མ་ལུས་པ་འཇོམས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག མངྒ་ལཾ། རབ་བྱུང་བཅུ་བདུན་པའི་ལྕགས་རྟ་ཟླ་༧ཚེས་༢༣ལའོ།། །།
Thus, when arriving at the glorious cave in Paro Taktsang, the supreme place where Guru Dorje Drolö subjugated all the māras and damsi demons, from the accomplishment cycle of the profound earth treasure of Dorje Drolö, Complete Sugata Assembly, merely the essential body maṇḍala, since it is so beneficial, was brought forth through ḍākinī symbols and committed to writing. May this be a cause for the vanquishing of all flaws and failings among the teachings and beings. Maṅgalam. 23rd day of the seventh month of the Iron Horse year (1990).

| Translated by Adam Pearcey, 2019.
1.      i.e., The three categories of space, mind and pith instructions.
2.      i.e., Khenchen Jigme Puntsok.
(Self spoken Guru Rinpoche in Paro Taktsang)

May Guru Rinpoche bless all sentient beings